Dobór wyposażenia do pracy z arkuszami metalowymi zaczyna się zwykle od określenia, jakie elementy mają powstawać i w jakiej liczbie. Dopiero w przyszłości można ocenić, jakie możliwości techniczne będą realnie potrzebne. Maszyny do obróbki blachy pracują w różnorakich zakresach grubości i szerokości materiału, dlatego parametry urządzenia powinny odpowiadać konkretnym zadaniom.
W praktyce na prawdę bardzo często okazuje się, że ważniejsza od samej mocy jest sposobność precyzyjnego ustawienia procesu. Przy małej serii większe znaczenie może posiadać łatwa zmiana ustawień, jednakże przy produkcji powtarzalnej na prawdę istotna staje się stabilność wymiarów kolejnych elementów. Należy również uwzględnić miejsce potrzebne na podawanie i odbieranie arkuszy. Samo urządzenie zajmuje określoną przestrzeń, ale sposób jego obsługi może wymagać dodatkowego obszaru roboczego.
Pierwszym etapem wielu prac jest przygotowanie arkusza do dalszego formowania. Przecinarki służą do rozdzielania blachy na części o określonych wymiarach, a sposób wykonania cięcia wpływa później na kolejne operacje. Przy krótkich elementach różnica kilku milimetrów może mieć większe znaczenie niż przy dużych, łatwych konstrukcjach, dlatego przed rozpoczęciem pracy trzeba ustalić wymagane tolerancje. Nie bez znaczenia jest także rodzaj materiału. Blacha stalowa, nierdzewna czy aluminiowa może wymagać innych parametrów pracy, dosłownie jeżeli ich grubość jest jednakowa. W trakcie przygotowywania większej liczby najmniejszych elementów przydatne jest zachowanie stałego sposobu pozycjonowania materiału. Jeżeli właściwie każdy arkusz jest ustawiany nieco zupełnie inaczej, usterki mogą się stopniowo powtarzać na kolejnych częściach. Z tego powodu w praktyce testuje się nie tylko 1-wszy szczegół, lecz także dobrane elementy realizowane w dalszej części serii.
Kolejną grupę operacji stanowi formowanie blachy. Giętarki wykorzystuje się do wykonywania określonych kątów i kształtów, ale uzyskany rezultat uzależniony jest od kilku czynników równocześnie. Oprócz grubości arkusza znaczenie mają jego właściwości, szerokość gięcia, zastosowane narzędzie oraz sposób podparcia. Szczególnie przy dłuższych elementach powinno się zwrócić uwagę na prawidłowe prowadzenie materiału. Niewielkie odchylenie na początku może przełożyć się na wyraźną różnicę na drugim końcu elementu. W pewnych sytuacjach konieczne jest wykonanie próbnego gięcia i sprawdzenie rzeczywistego kąta, ponieważ wartości przyjęte na bazie wcześniejszych prac nie muszą dać identycznego efektu przy innym materiale. Dochodzi do tego sprężynowanie blachy, przez które po zwolnieniu nacisku detal może częściowo przemienić uzyskany uprzednio kształt. Uwzględnienie tego zjawiska jest w szczególności istotne tam, gdzie kolejne części muszą w przyszłości do siebie pasować.
Zaginarki znajdują użycie przy wykonywaniu krawędzi, zakładek a także bardziej złożonych profili. W sytuacji takich elementów znaczenie ma nie tylko i wyłącznie dokładność pojedynczego zagięcia, niemniej jednak także kolejność całego procesu. Jeżeli 1-wszy stopień zostanie wykreowany w niewłaściwym miejscu, kolejne ustawienie arkusza może stać się mocno utrudnione. Przy detalach o wielu zagięciach warto więc uprzednio przemyśleć ich geometrię i ustalić kolejność operacji. Ma to też wpływ na ryzyko powstawania odkształceń w już uformowanych fragmentach. W codziennej pracy należy prócz tego brać pod uwagę ograniczenia wynikające z wymiarów urządzenia, dostępnej przestrzeni a także masy obrabianych arkuszy. Nie każda blacha o określonej grubości będzie zachowywała się bardzo podobnie, a dane dotyczące maksymalnych możliwości maszyny nie zastępują oceny konkretnego materiału i kształtu detalu. Dlatego planowanie obróbki obejmuje zwykle kilka etapów: przygotowanie wymiaru, wykonanie cięcia, dobieranie sposobu formowania a także kontrolę wymiarów po każdej istotnej operacji.
Zobacz: zaginarki do blachy.