Przewiezienie pacjenta do placówki medycznej w innym kraju lub powrót do miejsca zamieszkania po zakończonym leczeniu wiążą się z obowiązkiem uwzględnienia wielu czynników. Znaczenie ma nie tylko odległość, ale też aktualny stan zdrowia, sposobność samodzielnego poruszania się a także wymaganie stałej opieki podczas podróży. Międzynarodowy transport medyczny obejmuje przewóz osób chorych albo poszkodowanych pomiędzy państwami, z uwzględnieniem ich potrzeb zdrowotnych.
Taka eskapada może odbywać się po hospitalizacji za granicą, w związku z planowanym leczeniem w innym kraju albo wówczas, gdy pacjent wymaga powrotu do miejsca zamieszkania. Właściwie każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny, ponieważ podobne odległości nie oznaczają takich samych warunków przewozu. Osoba poruszająca się własnymi siłami może potrzebować w całości innej organizacji podróży niż pacjent leżący, wymagający pomocy przy zmianie pozycji albo korzystający ze sprzętu medycznego.
Przed rozpoczęciem przewozu istotne jest zebranie informacji o stanie zdrowia pacjenta i przebiegu dotychczasowego leczenia. Znaczenie mają między innymi rozpoznanie, przyjmowane leki, przebyte zabiegi oraz zalecenia dotyczące kolejnej opieki. W praktyce dokumentacja medyczna pomaga ustalić, czy pacjent może podróżować w pozycji siedzącej, czy niezbędne jest przewożenie go na noszach a także czy w trakcie drogi potrzebna będzie obecność personelu medycznego. Należy też uwzględnić ewentualne ograniczenia powiązane z oddychaniem, krążeniem, bólem lub ryzykiem pogorszenia stanu zdrowia. Jeżeli już pacjent korzysta z tlenu albo innego wyposażenia, trzeba określić oczekiwania dotyczące jego stosowania w czasie przejazdu. Nie można dodatkowo opierać się jedynie na ogólnej informacji, że dana osoba została wypisana ze szpitala. Wypis nie za każdym razem oznacza możliwość odbycia wielogodzinnej podróży bez dodatkowych przygotowań. W razie wątpliwości potrzebna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym, który może wycenić ograniczenia i wskazać warunki dalszego przemieszczania się.
Organizacja przewozu między państwami wymagoraz zaplanowania trasy, czasu przejazdu oraz formalności związanych z przekraczaniem granic. Długość podróży może się przemienić z powodu natężenia ruchu, robót drogowych, pogody lub konieczności stworzenia dodatkowych postojów. Przy kształtowaniu trzeba uwzględnić nie tylko odległość wyrażoną w kilometrach, lecz też czas, przez jaki pacjent będzie pozostawał w jednej pozycji. Dla osób z ograniczoną mobilnością znaczenie ma dostęp do odpowiednich warunków transportu, sposób przenoszenia a także sposobność wykonania czynności pielęgnacyjnych w razie konieczności. Ważne są również dokumenty tożsamości, dokumentacja medyczna, informacje o ubezpieczeniu oraz dane placówki, do której pacjent ma natrafić. W zależności od sytuacji trzeba przedtem uzgodnić termin przyjęcia i sposób przekazania informacji o stanie zdrowia. Przy przewozach obejmujących kilka państw mogą pojawić się różnice w procedurach administracyjnych, dlatego oczekiwania trzeba sprawdzić należycie wcześnie. Nie każda trasa będzie też odpowiednia dla pacjenta wymagającego częstego monitorowania parametrów życiowych albo fachowego wyposażenia.
Istotnym elementem jest wyselekcjonowanie środka transportu do potrzeb dokładnie sprecyzowanej osoby. W zależności od stanu zdrowia może być rozważany przewóz samochodem przystosowanym do transportu pacjentów, transport z wykorzystaniem noszy albo rozwiązanie wymagające udziału personelu medycznego o określonych kwalifikacjach. Zakres opieki w trakcie drogi powinien wynikać z oceny medycznej, a nie jedynie z wieku pacjenta czy rodzaju przebytej choroby. Znaczenie ma również przygotowanie do sytuacji, w której eskapada potrwa dłużej, niż zakładano, lub samopoczucie pacjenta ulegnie zmianie. W tak zaistniałych okolicznościach istotne są ustalone przedtem zasady postępowania i możliwość uzyskania adekwatnej pomocy. Rodzina lub opiekunowie mogą uczestniczyć w przygotowaniach, przekazując informacje o codziennych potrzebach pacjenta, trudnościach z poruszaniem się oraz używanych lekach. W przypadku osób w podeszłym wieku, pacjentów po urazach i osób z chorobami przewlekłymi dosłownie na pozór drobne najmniejsze elementy, takie jak konieczność regularnego przyjmowania leków czy ograniczona tolerancja długiego siedzenia, mogą wpływać na przebieg całej podróży. Międzynarodowy transport medyczny wymaga zatem połączenia informacji zdrowotnych, logistycznych i formalnych, przy czym zakres przygotowań powinien odpowiadać realnym potrzebom przewożonej osoby.
Źródło informacji: transport medyczny międzynarodowy.