Muzyka wyznacza tempo, niemniej jednak sam ruch wymaga czegoś więcej niż podążania za dźwiękiem. W trakcie nauki tańca trzeba jednocześnie kontrolować ustawienie ciała, zapamiętywać kolejność kroków i reagować na zmiany rytmu. Na początku te czynności mogą wydawać się skomplikowane do połączenia, w szczególności gdy prowadzący pokazuje kilka elementów jeden po drugim.
Właśnie dlatego nauka często rozpoczyna się od prostych ćwiczeń wykonywanych bez rozbudowanych układów. Kurs tańca może obejmować pracę nad przenoszeniem ciężaru ciała, utrzymaniem równowagi, kierunkiem ruchu oraz dostosowaniem kroków do muzyki. Ważne jest nie tylko i wyłącznie zapamiętanie sekwencji, ale również zrozumienie, kiedy trzeba rozpocząć ruch i jak płynnie przejść do kolejnego detalu. W praktyce część osób szybciej zapamiętuje układy wzrokowo, obserwując pokaz, a inne potrzebują wielokrotnego powtarzania instrukcji. Różnice te wpływają na tempo pracy i nie muszą świadczyć o braku predyspozycji do nauki.
Organizacja zajęć zależy od wybranego stylu a także celu treningu. W tańcu użytkowym istotne jest dostosowanie kroków do muzyki i sytuacji na parkiecie, jednakże przy nauce choreografii większą rolę odgrywa zapamiętanie kolejności ruchów a także ich wykonanie w odpowiednim momencie. W trakcie zajęć w parach dochodzi jeszcze konieczność współpracy z drugą osobą. Partnerzy muszą uwzględniać odległość, kierunek przemieszczania się i sygnały przekazywane za pomocą ruchu. Nie zawsze oboje przyswajają nowe figury w tym samym tempie, dlatego czasem należy zwolnić i przećwiczyć osobno trudniejszy fragment. W tańcach solowych nacisk może być położony na pracę nóg, izolowanie ruchów poszczególnych części ciała lub koordynację całej sylwetki. Warto zwrócić uwagę na poziom grupy, ponieważ określenia takie jak nowicjusz czy średniozaawansowany mogą oznaczać różny zakres kwalifikacji. Osoba znająca podstawowe kroki jednego stylu niekoniecznie będzie równie swobodnie poruszać się w innym.
Duże znaczenie ma również przestrzeń, w której odbywa się trening. Liczba uczestników, wielkość sali i rodzaj podłoża wpływają na sposób wykonywania ćwiczeń. Przy większej grupie może być nie najłatwiej obserwować prowadzącego, zwłaszcza podczas ruchów wymagających precyzyjnego ustawienia stóp albo tułowia. Z kolei ograniczona przestrzeń zmienia sposobów wykonywania figur z przemieszczaniem się. Te kwestie mają znaczenie również przy wyborze obuwia. Buty powinny odpowiadać rodzajowi aktywności, zapewniać prawidłowe dostosowanie i nie utrudniać sprawdzeniu ruchu. W niektórych stylach niezwykle ważny jest poślizg podeszwy, w innych ważniejsza może być przyczepność. Nie istnieje jeden rodzaj obuwia odpowiedni do wszystkich form tańca. Przed rozpoczęciem zajęć warto także sprawdzić, czy program obejmuje intensywne skoki, szybkie obroty albo bardzo długie sekwencje wykonywane bez przerw. Osoby wracające do aktywności po dłuższej przerwie mogą potrzebować stopniowego zwiększania obciążenia. Jeśli w trakcie ćwiczeń pojawia się ból lub wyraźne przeciążenie, należy przerwać ruch i ocenić przyczynę dolegliwości.
Postępy w nauce nie za każdym razem są widoczne z lekcji na lekcję. Niekiedy uczestnik zapamiętuje nowe kroki, niemniej jednak ma trudności z wykonaniem ich przy szybszej muzyce. Innym razem potrafi odtworzyć cały układ, lecz wciąż potrzebuje czasu, ażeby poprawić płynność przejść między poszczególnymi ruchami. Z tego względu ocena umiejętności nie powinna opierać się jedynie na liczbie poznanych figur. Znaczenie ma także kontrola postawy, orientacja w przestrzeni i zdolność do utrzymania rytmu przez dłuższy czas. Powtarzanie krótkich fragmentów pomaga rozpoznać miejsca, w których ukazują się usterki, a ćwiczenie całej sekwencji pokazuje, czy poszczególne elementy można połączyć w spójną ogół. Nie każda trudność wymaga natomiast zwiększenia liczby powtórzeń. Czasem problem wynika ze zbyt szybkiego tempa, niejasnej rozpiski lub zmęczenia, które obniża koncentrację. Przy kształtowaniu regularnych treningów warto uwzględnić czas na odpoczynek i utrwalanie materiału. W sytuacji zajęć dla dzieci dodatkowe znaczenie mają długość ćwiczeń, sposób przekazywania poleceń i dostosowanie ruchów do etapu rozwoju. U dorosłych z kolei istotne mogą być wcześniejsze doświadczenia ruchowe, ograniczenia wynikające z trybu życia a także indywidualne tempo przyswajania nowych czynności.
Źródło: kurs tańca Łódź.